هیچکس همراه نیست...
و سلام بر تو ای تنها ترین...
آن هنگام که شدت غصه و گرفتاری ات به حدی می رسد که لغب مضطر را زیبنده خویش می یابی و در آن حال به مسجد الحرام می روی و پشت مقام ابراهیم به نماز می ایستی و می خوانی این آیه شریفه را: "امن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف السوء و یجعلکم خلفا الارض" (نمل 24) یعنی "کیست غیر از خدا که چون بی چاره ای او را بخواند پاسخ بدهد و گرفتاری اش را برطرف سازد و شما را حاکمان زمین گرداند؟" ...
و گویی ما که نشان نوکریت را بر پیشانی خویش مهر گونه حک نمودیم حواسمان نیست که دعایمان اثر گذار است و از گرفتاری های پدر دلسوز و مهربانی چون تو می کاهد...
و حالا که روز پدر گذشت و حق تنهایی ات را خوب ادا کردم و به یادت نبودم؛
و باز حالا که به روز تولدت نزدیک می شویم... قول می دهم بابا؛ قول می دهم که برایت دعا کنم و از خدا بخواهم که گرفتاری هایت را رفع کند...
و ظهورت را نزدیک گرداند...
به حق تو ای تنها ترین پدر...
نوشته از"حسین عابدینی فر"
اي سيد ما و اي مولاي ما،فداي دردهاي دلت،تو كانون انعكاس نور ولي عصر و خورشيد زمين و زماني و بار امتي به دوش توست،دوشي كه عليوار بار يتيمي امت اسلام را برخود تحمل مي كند،آه از فاصله اي كه با تو دارم ،فكر و ذهن كوچك من و درك ناقص من كجا و رهيافتن به اوج استواي عرشي تو كجا؟ و حال آنكه تو حجت حجت اللهي و سايه لطف حضرت بقيۀ الله.